Список форумов

Esperanto новости

Форум об эсперанто и языках вообще

Избранное:
En Esperanto: UEA :: REU :: Vikipedio :: Libera Folio
По-русски: Esperanto новости :: Что такое эсперанто? :: Курс эсперанто по эл. почте


Сейчас Вт авг 21, 2018 20:16 pm

Часовой пояс: UTC + 3 часа




Начать новую тему Ответить на тему  [ 1 сообщение ] 
Автор Сообщение
 Заголовок сообщения: А. Чехов: Скрипка Ротшильда
СообщениеДобавлено: Вс июл 29, 2018 1:04 am 
Не в сети
Novico

Зарегистрирован: Сб мар 03, 2018 0:10 am
Сообщения: 28
Saluton, kamaradoj.
Jen estas ankoraŭ unu mia tradukaĵo.
==========
Антон Чехов
Anton Ĉeĥov
Скрипка Ротшильда
La violono de Rotŝild

Городок был маленький, хуже деревни, и жили в нем почти одни только старики, которые умирали так редко, что даже досадно.
La urbeto estis malgranda, pli mizera ol iu vilaĝo, kaj ĉi tie loĝis preskaŭ nuraj geolduloj, kiuj mortis tiel malofte, ke tio eĉ elvokis ĉagrenon.

В больницу же и в тюремный замок гробов требовалось очень мало.
Ankaŭ en la hospitalo kaj en la prizona kastelo oni bezonis tre malmulte
da ĉerkoj.

Одним словом, дела были скверные.
Unuvorte, la stato de aferoj estis aĉa.

Если бы Яков Иванов был гробовщиком в губернском городе, то, наверное, он имел бы собственный дом и звали бы его Яковом Матвеичем;
Se Jakobo Ivanov estus ĉerkisto en la gubernia urbo, li verŝajne havus propran domon kaj oni nomus lin, uzante patronomon, Jakobo Matveiĉ;

здесь же в городишке звали его просто Яковом, уличное прозвище у него было почему-то — Бронза,
sed en ĉi-urbeto oni nomis lin simple Jakobo, lia loka kromnomo estis ial Bronzo,

а жил он бедно, как простой мужик, в небольшой старой избе, где была одна только комната,
kaj li estis malriĉa kiel simpla plebano, loĝante en malgranda malnova kabano, kiu havis nur unusolan ĉambron,

и в этой комнате помещались он, Марфа, печь, двухспальная кровать, гробы, верстак и всё хозяйство.
kaj en tiu ĉambro lokiĝis li mem, lia edzino Marfa, la forno, la duobla lito, ĉerkoj, la stablo kaj ĉiuj hejmaj mastrumaĵoj.

Яков делал гробы хорошие, прочные.
Jakobo produktadis bonkvalitajn kaj firmajn ĉerkojn.

Для мужиков и мещан он делал их на свой рост и ни разу не ошибся, так как выше и крепче его не было людей нигде, даже в тюремном замке, хотя ему было уже семьдесят лет.
Por muĵikoj kaj filistroj li faris tiujn laŭ propra staturo kaj ne eraris eĉ unufoje, ĉar nenie, eĉ en la prizona kastelo, estis homoj pli altaj kaj fortikaj ol li, kvankam li jam aĝis sepdek jarojn.

Для благородных же и для женщин делал по мерке и употреблял для этого железный аршин.
Sed por nobeloj kaj virinoj li faris ĉerkojn laŭmezure kaj uzis tiucele sian feran arŝinan mezurilon.

Заказы на детские гробики принимал он очень неохотно и делал их прямо без мерки, с презрением, и всякий раз, получая деньги за работу, говорил:
Mendoj pri porinfanaj ĉerketoj li akceptis tre malvolonte kaj faris tiujn sen iu anticipa primezuro, kun disdegno, kaj ĉiufoje, ricevante perlaboritan monon, li diris:

— Признаться, не люблю заниматься чепухой.
— Konfese, mi ne ŝatas okupiĝi pri bagateloj.

Кроме мастерства, небольшой доход приносила ему также игра на скрипке.
Krom la ĉerka metio, malgrandan enspezon donis al li ankaŭ violona ludado.

В городке на свадьбах играл обыкновенно жидовский оркестр, которым управлял лудильщик Моисей Ильич Шахкес, бравший себе больше половины дохода.
Dum nuptoj en la urbeto plejofte muzikis juda orkestro sub gvido de stanisto Moseo Iljĉ Ŝaĥkes, kiu ĉiufoje proprigis al si pli ol duonon de honorario.

Так как Яков очень хорошо играл на скрипке, особенно русские песни, то Шахкес иногда приглашал его в оркестр с платою по пятьдесят копеек в день, не считая подарков от гостей.
Ĉar Jakobo tre bone ludis per sia violono, precipe rusajn kantojn, Ŝaĥkes fojfoje invitis lin aliĝi la orkestron kontraŭ kvindek kopekoj tage kaj eventualaj donacoj de gastoj.

Когда Бронза сидел в оркестре, то у него прежде всего потело и багровело лицо;
Kiam Bronzo partoprenis la orkestron, lia vizaĝo preskaŭ tuj iĝis ŝvita kaj malhelruĝa;

было жарко, пахло чесноком до духоты, скрипка взвизгивала, у правого уха хрипел контрабас, у левого — плакала флейта, на которой играл рыжий тощий жид с целою сетью красных и синих жилок на лице, носивший фамилию известного богача Ротшильда.
estis varmege, sufoke odoris je ajlo, la violono stridis kaj ŝrikis, ĉe la dekstra orelo stertoris la kontrabaso, ĉe la maldekstra ploris la fluto, kiun ludis rufhara magra judo kun densa reto da ruĝaj kaj bluaj vejn-strekoj survizaĝe, havanta la saman familinomon kiel la fama riĉulo Rotŝild.

И этот проклятый жид даже самое веселое умудрялся играть жалобно.
Kaj ĉi tiu malbenita judaĉo eĉ la plej gajan muzikon kapablis ludi preskaŭ lamente.

Без всякой видимой причины Яков мало-помалу проникался ненавистью и презрением к жидам, а особенно к Ротшильду;
Sen iu reala kaŭzo Jakobo iom post iom pleniĝis je malamo kaj disdegno kontraŭ la judoj, kaj precipe kontraŭ ĉi tiu Rotŝild;

он начинал придираться, бранить его нехорошими словами и раз даже хотел побить его, и Ротшильд обиделся и проговорил, глядя на него свирепо:
li komencis fitrakti kaj aĉvorte skoldi ĉi-judon kaj foje eĉ volis pribati tiun, kaj Rotŝild ofendiĝis kaj diris, kolere rigardante lin:

— Если бы я не уважал вас за талант, то вы бы давно полетели у меня в окошке.
— Se mi ne respektus vin pro via talento, mi jam antaŭlonge flugigus vin trafenestren.

Потом заплакал.
Kaj, eliginte ĉi-frazon, la judo ekploris.

Поэтому Бронзу приглашали в оркестр не часто, только в случае крайней необходимости, когда недоставало кого-нибудь из евреев.
Tial oni invitis Bronzon aliĝi la orkestron malofte, nur okaze de urĝa neceso, kiam mankis iu el judaj muzikistoj.

Яков никогда не бывал в хорошем расположении духа, так как ему постоянно приходилось терпеть страшные убытки.
Jakobo neniam havis bonan humoron, ĉar li konstante suferis terurajn malprofitojn.

Например, в воскресенья и праздники грешно было работать, понедельник — тяжелый день, и таким образом в году набиралось около двухсот дней, когда поневоле приходилось сидеть сложа руки.
Ekzemple, laboro dum dimanĉoj kaj festotagoj egalis pekon, lundoj estis tagoj malfacilaj, kaj tiel ĉiujare akumuliĝis ĉirkaŭ ducent tagoj, kiam li vole-nevole devis sidi senfare.

А ведь это какой убыток!
Sed pro tio ja sekvas tiela malprofito!

Если кто-нибудь в городе играл свадьбу без музыки или Шахкес не приглашал Якова, то это тоже был убыток.
Se okazis, ke iu en la urbo aranĝis nupton senmuzike aŭ Ŝaĥkes ne invitis Jakobon, ankaŭ tio kaŭzis malprofiton.

Полицейский надзиратель был два года болен и чахнул, и Яков с нетерпением ждал, когда он умрет, но надзиратель уехал в губернский город лечиться и взял да там и умер.
La polic-inspektoro dum du jaroj malsanis kaj iĝis pli kaj pli febla, kaj Jakobo streĉe atendis lian morton, sed la inspektoro forveturis por kuracado en la gubernian urbon kaj preferis morti tie.

Вот вам и убыток, по меньшей мере рублей на десять, так как гроб пришлось бы делать дорогой, с глазетом.
Kaj pro tio certe estis malprofito, almenaŭ je dek rubloj, ĉar por tiela homo endus fari sufiĉe altprezan ĉerkon, kun brokaĵo.

Мысли об убытках донимали Якова особенно по ночам;
Pensoj pri malprofitoj plej akre turmentis Jakobon dum noktoj;

он клал рядом с собой на постели скрипку и, когда всякая чепуха лезла в голову, трогал струны, скрипка в темноте издавала звук, и ему становилось легче.
li kutime metis sian violonon surliten apud si, kaj kiam en lian menson rampis iuspecaj maltrankvilaĵoj, li tuŝis la kordojn, la violono sonis en mallumo, kaj li sentis sin pli komforte.

Шестого мая прошлого года Марфа вдруг занемогла.
La sesan de majo de pasinta jaro Marfa subite ekmalsanis.

Старуха тяжело дышала, пила много воды и пошатывалась, но все-таки утром сама истопила печь и даже ходила по воду.
La oldulino malfacile spiris, trinkis multe da akvo kaj iom ŝanceliĝis, tamen matene memstare hejtis la fornon kaj eĉ alportis de la puto akvon.

К вечеру же слегла.
Sed jam vespere ŝi fartis tre malbone.

Яков весь день играл на скрипке; когда же совсем стемнело, взял книжку, в которую каждый день записывал свои убытки, и от скуки стал подводить годовой итог.
Jakobo la tutan tagon ludis la violonon; kaj kiam ekstere absolute krepuskiĝis, li prenis la notlibron, en kiun li ĉiutage enskribis informon pri siaj malprofitoj, kaj pro enuo komencis resumi la tutaĵon por la pasinta jaro.

Получилось больше тысячи рублей.
Rezultis pli ol mil rubloj.

Это так потрясло его, что он хватил счетами о пол и затопал ногами.
Tio tiel ĉagrenis lin, ke li plensvinge ĵetis sian abakon surplanken kaj ekstampfis per la piedoj.

Потом поднял счеты и опять долго щелкал и глубоко, напряженно вздыхал.
Poste li levis la abakon kaj denove longe klakis per ĝiaj disketoj, profunde kaj streĉe suspirante.

Лицо у него было багрово и мокро от пота.
Lia vizaĝo estis densruĝa kaj humida pro ŝvito.

Он думал о том, что если бы эту пропащую тысячу рублей положить в банк, то в год проценту накопилось бы самое малое — сорок рублей.
Li pensis pri tio, ke se li enbankigus ĉi tiun perditan milon da rubloj, tiukaze dum unu jaro akumuliĝis ne malpli ol kvardek rubloj de interezo.

Значит, и эти сорок рублей тоже убыток.
Sekve, ankaŭ ĉi tiuj kvardek rubloj estis malprofito.

Одним словом, куда ни повернись, везде только убытки и больше ничего.
Unuvorte, kien ajn oni turnu sin, ĉiuflanke estas nur malprofitoj kaj nenio pli.

— Яков! — познала Марфа неожиданно. — Я умираю!
— Jakobo! — subite vokis Marfa. — Mi mortas!

Он оглянулся на жену.
Li rerigardis al sia edzino.

Лицо у нее было розовое от жара, необыкновенно ясное и радостное.
Ŝia vizaĝo estis rozkolora pro febro, nekutime serena kaj ĝoja.

Бронза, привыкший всегда видеть ее лицо бледным, робким и несчастным, теперь смутился.
Bronzo, kiu alkutimiĝis vidi ŝian vizaĝon ĉiam pala, kun timema kaj malfeliĉa esprimo, nun eksentis embarason.

Похоже было на то, как будто она в самом деле умирала и была рада, что наконец уходит навеки из этой избы, от гробов, от Якова…
Aspektis tiel, kvazaŭ ŝi efektive estis mortanta kaj ĝojis pri tio, ke ŝi finfine por ĉiam forlasas ĉi-dometon, la ĉerkojn kaj Jakobon...

И она глядела в потолок и шевелила губами, и выражение у нее было счастливое, точно она видела смерть, свою избавительницу, и шепталась с ней.
Kaj ŝi okulumis la plafonon kaj movetis siajn lipojn, kaj havis feliĉan vizaĝesprimon, kvazaŭ ŝi vidus sian morton-liberigonton, kaj interflustrus kun ĝi.

Был уже рассвет, в окно видно было, как горела утренняя заря.
Ekstere jam mateniĝis, tra la fenestro videblis, kiel ruĝas la aŭroro.

Глядя на старуху, Яков почему-то вспомнил, что за всю жизнь он, кажется, ни разу не приласкал ее, не пожалел, ни разу не догадался купить ей платочек или принести со свадьбы чего-нибудь сладенького, а только кричал на нее, бранил за убытки, бросался на нее с кулаками;
Rigardante sian maljunan edzinon, Jakobo ial rememoris, ke dum sia tuta vivo li, ŝajne, ne eĉ unufoje prikaresis aŭ kompatis ŝin, ne eĉ unufoje ekhavis ideon, ke li povus aĉeti por ŝi kaptukon aŭ kunporti post iu nupto ion dolĉan; li kutimis nur krii al ŝi, skoldi ŝin pro malprofitoj, impeti al ŝi kun la pugnoj;

правда, он никогда не бил ее, но все-таки пугал, и она всякий раз цепенела от страха.
li fakte neniam batis ŝin, sed tamen timigis, kaj ŝi ĉiufoje stuporis pro teruro.

Да, он не велел ей пить чай, потому что и без того расходы большие, и она пила только горячую воду.
Krome, li ne permesis al ŝi trinki teon, ĉar sen tio estis grandaj elspezoj, kaj ŝi trinkis nur boligitan akvon.

И он понял, отчего у нее теперь такое странное, радостное лицо, и ему стало жутко.
kaj li komprenis, kial ŝi havas nun tiel strangan, ĝojan vizaĝesprimon, kaj li eksentis fortegan angoron.

Дождавшись утра, он взял у соседа лошадь и повез Марфу в больницу.
Ĝisatendinte la matenon, li pruntis najbaran ĉevalon kaj veturigis Marfan al la hospitalo.

Тут больных было немного и потому пришлось ему ждать недолго, часа три.
Tie estis malmulte da pacientoj kaj tial li atendis ne tre longe, dum ĉirkaũ tri horoj.

К его великому удовольствию, в этот раз принимал больных не доктор, который сам был болен, а фельдшер Максим Николаич, старик, про которого все в городе говорили, что хотя он и пьющий и дерется, но понимает больше, чем доктор.
Jakobon ege prezurigis la fakto, ke ĉi-foje la malsanulojn ekzamenis ne la doktoro, kiu malsanis mem, sed la olda helpkuracisto, Maksimo Nikolaiĉ, pri kiu ĉiuj en la urbo diris, ke kvankam li estas batalema drinkulo, li tamen pli kompetentas ol la doktoro.

— Здравия желаем, — сказал Яков, вводя старуху в приемную.
— Nian grandan saluton, — prononcis Jakobo, enkondukante sian maljunan edzinon en la akceptejon.

— Извините, всё беспокоим вас, Максим Николаич, своими пустяшными делами.
— Pardonu, Maksimo Nikolaiĉ, ke ni senĉese ĝenas vin per niaj bagatelaj problemoj.

Вот, изволите видеть, захворал мой пре́дмет. Подруга жизни, как это говорится, извините за выражение…
Jen, bonvolu atenti, ekmalsanis mia parulino. La tutviva amikino, kiel oni diras, pardonu ĉi-esprimon...

Нахмурив седые брови и поглаживая бакены, фельдшер стал оглядывать старуху, а она сидела на табурете сгорбившись и, тощая, остроносая, с открытым ртом, походила в профиль на птицу, которой хочется пить.
Kuntirinte la grizajn brovojn kaj glatumante siajn vangharojn, la helpkuracisto komencis pririgardi la oldulinon, dum tiu, ĝibiginte sian dorson, sidis sur la tabureto kaj ĉi-aspekte — magra, akrenaza, kun la ovrita buŝo — similis profile iun soifantan birdon.

— М-да… Так… — медленно проговорил фельдшер и вздохнул. — Инфлуэнца, а может и горячка. Теперь по городу тиф ходит. Что ж? Старушка пожила, слава богу… Сколько ей?
— Jes... Tiel do... — malrapide eligis la medicinisto kaj suspiris. — Estas influenco, sed eble eĉ febro. Niaurbe nun tifo promenas. Nu, fakte la oldulino sufiĉe vivis, dank' al Dio... Kiom ŝi aĝas?

— Да без года семьдесят, Максим Николаич.
— Preskaŭ sepdek, mankas nur unu jaro, Maksimo Nikolaič.

— Что ж? Пожила старушка. Пора и честь знать.
— Nu, jes ja... La oldulino havis longan vivon. Tempas adiaŭi ĉi-mondon.

— Оно, конечно, справедливо изволили заметить, Максим Николаич, — сказал Яков, улыбаясь из вежливости, — и чувствительно вас благодарим за вашу приятность, но позвольте вам выразиться, всякому насекомому жить хочется.
— Tion vi, certe, plenjuste bonvolis aserti, — diris Jakobo kun afabla rideto, — kaj ni tutkore dankas vin pro via agrableco, tamen permesu al mi atentigi, ke eĉ ajna insekteto strebas vivi.

— Мало ли чего! — сказал фельдшер таким тоном, как будто от него зависело жить старухе или умереть.
— Jen kia deziro! — diris la kuracisto tieltone, kvazaŭ de li dependus, ĉu la oldulino vivu plu aŭ mortu.

— Ну, так вот, любезный, будешь прикладывать ей на голову холодный компресс и давай вот эти порошки по два в день. А за сим досвиданция, бонжур.
— Nu, tiel do, karulo... Metu sur ŝian kapon malvarmajn kompresojn kaj donu al ŝi ĉi-pulvorojn — po du ĉiutage. Kaj nun... ĝisrevidancu, bonĵur.

По выражению его лица Яков видел, что дело плохо и что уж никакими порошками не поможешь;
Rigardante la mienon de l' kuracisto, Jakobo konsciis, ke la situacio estas senespera kaj jam neniuj pulvoroj povas helpi;

для него теперь ясно было, что Марфа помрет очень скоро, не сегодня-завтра.
por li nun estis klare, ke Marfa mortos tre baldaŭ, eble hodiaŭ aŭ morgaŭ.

Он слегка толкнул фельдшера под локоть, подмигнул глазом и сказал вполголоса:
Li puŝetis la kuraciston subkubute, unuokule palpebrumis kaj diris duonvoĉe:

— Ей бы, Максим Николаич, банки поставить.
— Estus bone, Maksimo Nikolaiĉ, se vi aplikus al ŝi kupojn.

— Некогда, некогда, любезный. Бери свою старуху и уходи с богом. Досвиданция.
— Mankas tempo, karulo. Prenu vian parulinon kaj foriru kun dia protekto.. Ĝisrevidancu.

— Сделайте такую милость, — взмолился Яков.
— Faru tielan favoraĵon, — ekpetegis Jakobo.

— Сами изволите знать, если б у нее, скажем, живот болел или какая внутренность, ну, тогда порошки и капли, а то ведь в ней простуда!
— Vi mem bonege scias, ke se al ŝi, ekzemple, dolorus la stomako aŭ iu alia internaĵo, tiuokaze vere taŭgus pulvoroj kaj gutoj, sed ŝi ja havas malvarmumon!

При простуде первое дело — кровь гнать, Максим Николаич.
Kiam estas malvarmumo oni plej unue pelas sangon, Maksimo Nikolaiĉ.

А фельдшер уже вызвал следующего больного, и в приемную входила баба с мальчиком.
Sed la helpkuracisto jam vokis laŭvican pacienton, kaj en la akceptejon paŝis virino kun knabo.

— Ступай, ступай… — сказал он Якову, хмурясь. — Нечего тень наводить.
— Marŝu, marŝu... — diris li al Jakobo, kuntirinte la brovojn. — Ne ombru la lokon.

— В таком случае поставьте ей хоть пьявки! Заставьте вечно бога молить!
— Ĉi-okaze alsuĉigu al ŝi almenaŭ hirudojn! Ŝuldigu min eterne preĝi por vi!

Фельдшер вспылил и крикнул:
La kuracisto eferveskis kaj elkriis:

— Поговори мне еще! Ддубина…
— Ĉesu babilaĉi! Ŝtipkapulo...

Яков тоже вспылил и побагровел весь, но не сказал ни слова, а взял под руку Марфу и повел ее из приемной.
Ankaŭ Jakobo ekbolis, lia vizaĝo iĝis malhelruĝa, sed li ne eligis eĉ unu vorton kaj, preninte Marfan je kubuto, kondukis ŝin for.

Только когда уж садились в телегу, он сурово и насмешливо поглядел на больницу и сказал:
Nur kiam ili estis sidiĝantaj sur la ĉaron, li severe kaj moke ekrigardis la hospitalon kaj diris:

— Насажали вас тут артистов! Богатому небось поставил бы банки, а для бедного человека и одной пьявки пожалел. Ироды!
— Diablaj aktoraĉoj!.. Kiu do instalaĉis vin ĉi tie?.. Iun riĉulon li tuj traktus per kupoj, sed por la malriĉa homo eĉ unusolan hirudon avaris. Heroduloj!

Когда приехали домой, Марфа, войдя в избу, минут десять простояла, держась за печку.
Kiam ili revenis hejmen, Marfa, enpaŝinte la kabanon, dum ĉirkaŭ dek minutoj staris, apoginte sin al la forno.

Ей казалось, что если она ляжет, то Яков будет говорить об убытках и бранить ее за то, что она всё лежит и не хочет работать.
Ŝi supozis, ke apenaŭ ŝi kuŝiĝos, Jakobo tuj ekos paroli pri malprofitoj kaj skoldi ŝin pro tio, ke ŝi nur kuŝas kaj ne volas labori.

А Яков глядел на нее со скукой и вспоминал, что завтра Иоанна богослова, послезавтра Николая чудотворца, а потом воскресенье, потом понедельник — тяжелый день.
Intertempe Jakobo rigardis ŝin kun enuo kaj pensis pri tio, ke morgaŭ estos sanktultago de Johano-evangeliisto, postmorgaŭ — tiu de Nikolao-miraklofaranto, kaj poste estos dimanĉo, post kiu sekvas lundo — malfacila tago.

Четыре дня нельзя будет работать, а наверное Марфа умрет в какой-нибудь из этих дней; значит, гроб надо делать сегодня.
En daŭro de kvar tagoj maldecas do labori, sed Marfa verŝajne mortos dum iu el tiuj tagoj; sekve necesas fari ĉerkon hodiaŭ.

Он взял свой железный аршин, подошел к старухе и снял с нее мерку.
Li prenis sian feran mezurilon, proksimiĝis al la edzino kaj difinis ŝiajn dimensiojn.

Потом она легла, а он перекрестился и стал делать гроб.
Post tio ŝi kuŝiĝis, kaj li krucosignis sin kaj komencis fari la ĉerkon.

Когда работа была кончена, Бронза надел очки и записал в свою книжку:
Kiam tiu laboro estis finita, Bronzo surmetis la okulvitrojn kaj enskribis en sian notlibron:

«Марфе Ивановой гроб — 2 р. 40 к.».
"Ĉerko por Marfa Ivanova — du rubloj kaj kvardek kopekoj.

И вздохнул.
Post tio li suspiris.

Старуха всё время лежала молча с закрытыми глазами.
Dum longaj horoj la oldulino kuŝis silente, kun fermitaj okuloj.

Но вечером, когда стемнело, она вдруг позвала старика.
Sed vespere, kiam ekstere krepuskiĝis, ŝi subite vokis la oldulon.

— Помнишь, Яков? — спросила она, глядя на него радостно.
— Ĉu vi memoras, Jakobo? — ŝi demandis, rigardante lin kun ĝoja vizaĝesprimo.

— Помнишь, пятьдесят лет назад нам бог дал ребеночка с белокурыми волосиками?
— Ĉu vi memoras, kiel antaŭ kvindek jaroj Dio donacis al ni infaneton kun blondaj haretoj?

Мы с тобой тогда всё на речке сидели и песни пели… под вербой.
Tiam ni ofte sidis ĉe la rivero kaj kantis... sub la saliko.

— И, горько усмехнувшись, она добавила:
— Kaj kun amara subrido ŝi aldonis:

— Умерла девочка.
— Mortis tiu knabineto.

Яков напряг память, но никак не мог вспомнить ни ребеночка, ни вербы.
Jakobo streĉis sian menson, sed nenion sukcesis rememori — nek la infaneton, nek la salikon.

— Это тебе мерещится, — сказал он.
— Vi nur vizias tion, — li diris.

Приходил батюшка, приобщал и соборовал.
Oni venigis la pastron, kiu plenumis la sakramenton de komunio kaj unkto.

Потом Марфа стала бормотать что-то непонятное и к утру скончалась.
Post iom da tempo Marfa komencis murmuri ion nekompreneblan kaj matene de sekva tago forpasis.

Старухи-соседки обмыли, одели и в гроб положили.
Kelkaj maljunaj najbarinoj ŝin lavis, vestis kaj kuŝigis en la ĉerkon.

Чтобы не платить лишнего дьячку, Яков сам читал псалтырь, и за могилку с него ничего не взяли, так как кладбищенский сторож был ему кум.
Ne dezirante pripagi servon de la diakono, Jakobo mem laŭtlegis psalmojn, kaj ankaŭ fosado de la sepultejo kostis al li nenion, ĉar la tombeja gardisto estis lia baptano.

Четыре мужика несли до кладбища гроб, но не за деньги, а из уважения.
Kvar viroj portis la ĉerkon ĝis la tombejo, kaj ili faris tion ne pro mono, sed pro respekto.

Шли за гробом старухи, нищие, двое юродивых, встречный народ набожно крестился…
Post la ĉerko iris oldulinoj, almozuloj kaj du ĉi-urbaj beatuloj; la renkontitaj pasantoj pie krucosignis sin.

И Яков был очень доволен, что всё так честно, благопристойно и дешево и ни для кого не обидно.
Kaj Jakobo estis tre kontenta, ke la tuta funebra ceremonio efektiviĝis digne, dece, ĉipe kaj ne ofende por iu ajn.

Прощаясь в последний раз с Марфой, он потрогал рукой гроб и подумал:
Adiaŭante por ĉiam sian edzinon, li tuŝis la ĉerkon kaj mense notis:

«Хорошая работа!»
"Bonega laboraĵo!"

Но когда он возвращался с кладбища, его взяла сильная тоска.
Sed kiam Jakobo reiris de la tombejo, lin ekposedis intensa angoro.

Ему что-то нездоровилось: дыхание было горячее и тяжкое, ослабели ноги, тянуло к питью.
Li sentis sin kvazaŭ malsana: lia spirado estis varmega kaj malfacila, la gamboj malfortiĝis, aperis soifo.

А тут еще полезли в голову всякие мысли.
Kaj krome enkapen komencis penetri diversaj pensoj.

Вспомнилось опять, что за всю свою жизнь он ни разу не пожалел Марфы, не приласкал.
Li denove rememoris, ke dum la tuta kunvivo li ne eĉ unufoje kompatis aŭ prikaresis sian edzinon.

Пятьдесят два года, пока они жили в одной избе, тянулись долго-долго, но как-то так вышло, что за всё это время он ни разу не подумал о ней, не обратил внимания, как будто она была кошка или собака.
Tiuj kvindek du jaroj, dum kiuj ili loĝis en sia dometo, daŭris tre longe, tamen iel okazis, ke dum tuta ĉi-tempo li neniam reale pensis pri Marfa, nek atentis ŝin, kvazaŭ ŝi estus kato aŭ hundo.

А ведь она каждый день топила печь, варила и пекла, ходила по воду, рубила дрова, спала с ним на одной кровати, а когда он возвращался пьяный со свадеб, она всякий раз с благоговением вешала его скрипку на стену и укладывала его спать, и всё это молча, с робким, заботливым выражением.
Sed ŝi ja ĉiutage hejtis la fornon, kuiris kaj bakis, alportis akvon, hakis hejtlignon, dormis kun li en unu lito, kaj kiam li revenadis post nuptoj en ebria stato, ŝi ĉiufoje kun adoro pendigis lian violonon surmuren kaj kuŝigis lin por dormi, farante ĉion tion silente, kun timema kaj zorga mieno.

Навстречу Якову, улыбаясь и кланяясь, шел Ротшильд.
Renkonten al Jakobo, ridetante kaj riverencante, iris Rotŝild.

— А я вас ищу, дяденька! — сказал он. — Кланялись вам Мойсей Ильич и велели вам за̀раз приходить к ним.
— Sed mi serĉas ĝuste vin, oĉjo! — li diris. — Moseo Iljĉ riverencas al vi kaj volas, ke vi tuj venu al li.

Якову было не до того. Ему хотелось плакать.
Jakobo havis neniun emon al tio. Li deziris plori.

— Отстань! — сказал он и пошел дальше.
— Lasu min sola! — li diris kaj iris plu.

— А как же это можно? — встревожился Ротшильд, забегая вперед. — Мойсей Ильич будут обижаться! Они велели за́раз!
— Sed kiel tio eblas? — eksklamaciis Rotŝild, antaŭkurinte Jakobon. — Moseo Iljiĉ ofendiĝos! Li diris, ke vi venu tuj!

Якову показалось противно, что жид запыхался, моргает и что у него так много рыжих веснушек.
Jakobo eksentis abomenon pro tio, ke la judo anhelas, palpebrumas kaj havas tiom multe da rufaj lentugoj.

И было гадко глядеть на его зеленый сюртук с темными латками и на всю его хрупкую, деликатную фигуру.
Kaj estis tre malagrable rigardi al lia verda surtuto kun malhelaj flikaĵoj kaj al lia tuta fragila, delikata figuro.

— Что ты лезешь ко мне, чеснок? — крикнул Яков. — Не приставай!
— Kial vi tedas min, ajlulo? — elkriis Jakobo. — Ne molestu min!

Жид рассердился и тоже крикнул:
La judo koleriĝis kaj ankaŭ laŭtigis sian viĉon:

— Но ви пожалуста потише, а то ви у меня через забор полетите!
— Sed vi estu pli kvieta perfavore, alie mi tuj flugigos vin transbarilen!

— Прочь с глаз долой! — заревел Яков и бросился на него с кулаками. — Житья нет от пархатых!
— Foriĝu de miaj okuloj! — ekmuĝis Jakobo kaj impetis al li kun pugnitaj manoj. — Maleblas vivi pro vi, tempibuklaj favulaĉoj!

Ротшильд помертвел от страха, присел и замахал руками над головой, как бы защищаясь от ударов, потом вскочил и побежал прочь что есть духу.
Rotŝild paliĝis pro timo, kaŭriĝis kaj eksvingis per la brakoj super sia kapo, kvazaŭ defendante sin kontraŭ frapoj, poste saltleviĝis kaj kuris for tiel rapide, kiel li kapablis.

На бегу он подпрыгивал, всплескивал руками, и видно было, как вздрагивала его длинная, тощая спина.
Dum sia kurado li jen kaj jen kapriolis, ĵetante la manojn supren, kaj estis videble kiel ektremas lia longa, magra dorso.

Мальчишки обрадовались случаю и бросились за ним с криками: «Жид! Жид!»
Kelkaj buboj ĝoje kaptis la okazon kaj ekis persekuti lin, kriante: "Judaĉo! Judaĉo!"

Собаки тоже погнались за ним с лаем.
Surstrataj hundoj ekbojis kaj ankaŭ postkuris lin.

Кто-то захохотал, потом свистнул, собаки залаяли громче и дружнее…
Iu ekridegis, poste fajfis, kaj la hundoj daŭrigis boji pli laŭte kaj akorde.

Затем, должно быть, собака укусила Ротшильда, так как послышался отчаянный, болезненный крик.
Poste iu hundo verŝajne mordis Rotŝild'on, ĉar aŭdiĝis despera, dolorplena krio.

Яков погулял по выгону, потом пошел по краю города, куда глаза глядят, и мальчишки кричали: «Бронза идет! Бронза идет!»
Jakobo iom promenis sur la paŝtejo, poste sencele ekpaŝis laŭ urborando, kaj renkontitaj buboj kriis: "Bronzo iras! Bronzo iras!"

А вот и река. Тут с писком носились кулики, крякали утки.
Kaj jen estas la rivero. Ĉi tie fulme flugis pepantaj kalidroj, kvakis anasoj.

Солнце сильно припекало, и от воды шло такое сверканье, что было больно смотреть.
La suno radiis varmege, kaj la akva supraĵo spegulis tiel intensan rebrilon, ke ĝi dolorigis la okulojn.

Яков прошелся по тропинке вдоль берега и видел, как из купальни вышла полная краснощекая дама, и подумал про нес: «Ишь ты, выдра!»
Paŝante laŭbordan vojeton, Jakobo ekvidis, kiel el la riverbanejo eliris korpulenta ruĝvanga sinjorino, kaj mense prikomentis ŝin: "Ho, lutrino!"

Недалеко от купальни мальчишки ловили на мясо раков; увидев его, они стали кричать со злобой: «Бронза! Бронза!»
Proksime al la banejo kelkaj buboj kaptadis kankrojn per vianda logaĵo; rimarkinte Jakobon, ili komencis malice krii: "Bronzo! Bronzo!"

А вот широкая старая верба с громадным дуплом, а на ней вороньи гнезда…
Kaj jen estas larĝa olda saliko kun ega kaverno kaj kornikaj nestoj surbranĉe.

И вдруг в памяти Якова, как живой, вырос младенчик с белокурыми волосами и верба, про которую говорила Марфа.
Kaj subite en la memoro de Jakobo vive bildiĝis la blondhara bebo kaj la saliko, pri kiu parolis Marfa.

Да, это и есть та самая верба — зеленая, тихая, грустная… Как она постарела, бедная!
Ho jes, ĉi-arbo estas ĝuste tiu saliko — verda, kvieta, melankolia... Ho, kiel ĝi maljuniĝis, kompatinda...

Он сел под нее и стал вспоминать.
Li sidiĝis sub la salikon kaj komencis rememori.

На том берегу, где теперь заливной луг, в ту пору стоял крупный березовый лес,
Sur la kontraŭa bordo, kie nun estas riverherbejo, tiutempe staris ega betularo.

а вон на той лысой горе, что виднеется на горизонте, тогда синел старый-старый сосновый бор.
kaj jen sur tiu kalva monto, kiu vidiĝas ĉe la horizonto, tiam bluis tre olda pinarbaro.

По реке ходили барки.
Laŭ la rivero navigadis barkoj.

А теперь всё ровно и гладко, и на том берегу стоит одна только березка, молоденькая и стройная, как барышня, а на реке только утки да гуси, и не похоже, чтобы здесь когда-нибудь ходили барки.
Sed nun ĉio ebenas kaj glatas, kaj sur la kontraŭa bordo staras nur unusola betuleto, juna kaj svelta kiel iu fraŭlino, kaj sur la rivero estas nur anasoj kaj anseroj, kaj nenio supozigas, ke ĉi tie iam navigadis barkoj.

Кажется, против прежнего и гусей стало меньше.
Ŝajnas, ke kompare kun pasintaj jaroj ankaŭ la aro da anseroj malpliiĝis.

Яков закрыл глаза, и в воображении его одно навстречу другому понеслись громадные стада белых гусей.
Jakobo fermis la okulojn, kaj en lia imago renkonten unu al la alia impetis egaj gregoj da blankaj anseroj.

Он недоумевал, как это вышло так, что за последние сорок или пятьдесят лет своей жизни он ни разу не был на реке, а если, может, и был, то не обратил на нее внимания?
Li perplekse demandis sin, kiel povis okazi, ke dum lastaj kvardek aŭ kvindek jaroj de sia vivo li ne eĉ unufoje venis al la rivero, aŭ, se li tamen estis ĉi tie, ne atentis ĝin?

Ведь река порядочная, не пустячная;
Ĉi-rivero estas ja sufiĉe granda, ne bagatela;

на ней можно было бы завести рыбные ловли, а рыбу продавать купцам, чиновникам и буфетчику на станции и потом класть деньги в банк;
ĉi tie eblus aranĝi fiŝadon, kaj vendi fiŝojn al negocistoj, oficistoj kaj al la stacidoma bufedisto kaj poste enbankigi akiritan monon.

можно было бы плавать в лодке от усадьбы к усадьбе и играть на скрипке, и народ всякого звания платил бы деньги;
li povus moviĝi en boato de vilao al vilao kaj ludi sian violonon, kaj homoj de diversaj rangoj pripagus lian muzikon;

можно было бы попробовать опять гонять барки — это лучше, чем гробы делать;
li povus denove entrepreni kondukadon de barkoj — tio estus pli preferinda ol farado de ĉerkoj;

наконец, можно было бы разводить гусей, бить их и зимой отправлять в Москву; небось одного пуху в год набралось бы рублей на десять.
finfine li povus bredi anserojn, buĉi ilin kaj ekspedi vintre en Moskvon; probable nura lanugo profitigus ĉirkaŭ dek rublojn jare.

Но он прозевал, ничего этого не сделал.
Sed li preterlasis la ŝancojn kaj nenion entreprenis.

Какие убытки! Ах, какие убытки!
Kiom da malprofitoj! Ho, kiom da malprofitoj!

А если бы всё вместе — и рыбу ловить, и на скрипке играть, и барки гонять, и гусей бить, то какой получился бы капитал!
Kaj se li farus ĉion tion samtempe — fiŝumus, ludus la violonon, kondukus barkojn, buĉus anserojn — ho, kiom da kapitalo tiuokaze akumuliĝus!

Но ничего этого не было даже во сне,
Sed nenio el tio efektiviĝis eĉ ensonĝe,

жизнь прошла без пользы, без всякого удовольствия, пропала зря, ни за понюшку табаку;
lia vivo pasis senutile, sen iu plezuro, ĝi estis disipita vane, pro iuj bagateloj;

впереди уже ничего не осталось, а посмотришь назад — там ничего, кроме убытков, и таких страшных, что даже озноб берет.
antaŭe lin jam nenio atendas, kaj se rigardi posten, tie estas nenio krom malprofitoj — tiel teruraj, ke tio eĉ frostigas.

И почему человек не может жить так, чтобы не было этих потерь и убытков?
Kial do oni ne povas vivi sen ĉiuj tiuj perdoj kaj malprofitoj?

Спрашивается, зачем срубили березняк и сосновый бор?
Por kio — jen demando — oni elhakis la betularon kaj la pinarbaron?

Зачем даром гуляет выгон?
Kial senutilas ĉi-herbejo?

Зачем люди делают всегда именно не то, что нужно?
Kial homoj ĉiam faras ne tion, kio estas necesa?

Зачем Яков всю свою жизнь бранился, рычал, бросался с кулаками, обижал свою жену и, спрашивается, для какой надобности давеча напугал и оскорбил жида?
Por kio li mem tutvive skoldis kaj ofendis sian edzinon, graŭlis, impetis al ŝi kun la pugnoj, kaj pro kiu neceso, oni povus demandi, li timigis kaj insultis hodiaŭ tiun judon?

Зачем вообще люди мешают жить друг другу?
Por kio ĝenerale homoj malhelpas vivon unu al la alia?

Ведь от этого какие убытки! Какие страшные убытки!
Tio ja kaŭzas tiom da malprofitoj! Ho, kiom da teruraj malprofitoj!

Если бы не было ненависти и злобы, люди имели бы друг от друга громадную пользу.
Se ne ekzistus malamo kaj malico, homoj ricevus egan utilon unu de la alia.

Вечером и ночью мерещились ему младенчик, верба, рыба, битые гуси, и Марфа, похожая в профиль на птицу, которой хочется пить, и бледное, жалкое лицо Ротшильда, и какие-то морды надвигались со всех сторон и бормотали про убытки.
Vespere kaj nokte al Jakobo viziiĝis la bebo, la saliko, fiŝoj, buĉitaj anseroj, kaj Marfa, kiu similis profile soifantan birdon, kaj pala, mizera vizaĝo de Rotŝild, kaj iuj muzeloj proksimiĝis al li de ĉiuj direktoj, murmurante pri malprofitoj.

Он ворочался с боку на бок и раз пять вставал с постели, чтобы поиграть на скрипке.
Li turniĝadis de unu flanko al la alia kaj elletiĝis eble kvinfoje por ludi sian violonon.

Утром через силу поднялся и пошел в больницу.
Matene Jakobo pene leviĝis kaj iris al la hospitalo.

Тот же Максим Николаич приказал ему прикладывать к голове холодный компресс, дал порошки, и по выражению его лица и по тону Яков понял, что дело плохо и что уж никакими порошками не поможешь.
Tiu sama Maksimo Nikolaiĉ ordonis, ke li metu surkapen malvarman kompreson, donis pulvorojn, kaj laŭ ties mieno kaj voĉtono Jakobo komprenis, ke lia sanstato malbonegas kaj jam neniuj pulvoroj kapablas helpi.

Идя потом домой, он соображал, что от смерти будет одна только польза: не надо ни есть, ни пить, ни платить податей, ни обижать людей, а так как человек лежит в могилке не один год, а сотни, тысячи лет, то, если сосчитать, польза окажется громадная.
Paŝante hejmen, li pensis, ke morto havigas senduban utilon: necesas nek manĝi, nek trinki, nek pagi impostojn, nek ofendi homojn, kaj ĉar oni kuŝas entombe ne unu jaron, sed dum centoj aŭ miloj da jaroj, do utilo, se oni kalkulus, estos grandega.

От жизни человеку — убыток, а от смерти — польза.
Vivo kaŭzas al homoj nur malprofitojn, sed morto havigas utilon.

Это соображение, конечно, справедливо, но все-таки обидно и горько: зачем на свете такой странный порядок, что жизнь, которая дается человеку только один раз, проходит без пользы?
Ĉi-konkludo estis certe justa, sed tio tamen amare afliktis: kial en la mondo ekzistas tiel stranga aranĝo, pro kiu vivo, donita al homo nur unufoje, pasas sen iu utilo?

Не жалко было умирать, но как только дома он увидел скрипку, у него сжалось сердце и стало жалко.
Jakobo nenion bedaŭris, pensante pri sia morto, sed kiam, reveninte hejmen, li ekvidis sian violonon, lia koro premiĝis kaj li sentis domaĝon.

Скрипку нельзя взять с собой в могилу, и теперь она останется сиротой и с нею случится то же, что с березняком и с сосновым бором.
Li ne povos kunpreni la violonon entomben, sekve ĝi fariĝos kvazaŭ orfano, kaj ĝin atendas sorto, simila al tiu, kiun havis la betularo kaj la pinarbaro.

Всё на этом свете пропадало и будет пропадать!
Ĉi-monde ĉio malaperadis kaj malaperados plu!

Яков вышел из избы и сел у порога, прижимая к груди скрипку.
Jakobo eliris el sia kabano kaj sidiĝis ĉe la sojlo, alpremante la violonon al sia brusto.

Думая о пропащей, убыточной жизни, он заиграл, сам не зная что, но вышло жалобно и трогательно, и слезы потекли у него по щекам.
Pensante prl sia vana, senutila vivo, plena je malprofitoj, li ekludis sian instrumenton, eĉ ne sciante, kion li muzikas, tamen la melodio rezultis tiel melankolia kaj kortuŝa, ke laŭ liaj vangoj ekfluis larmoj.

И чем крепче он думал, тем печальнее пела скрипка.
Kaj ju pli intense li meditis, des pli triste kantis la violono.

Скрипнула щеколда раз-другой, и в калитке показался Ротшильд.
Intertempe dufoje grincis la klinko, kaj ĉe la barila pordeto aperis Rotŝild.

Половину двора прошел он смело, но, увидев Якова, вдруг остановился, весь съежился и, должно быть, от страха стал делать руками такие знаки, как будто хотел показать на пальцах, который теперь час.
Duonon de la kortspaco li trairis kuraĝe, sed, rimarkinte Jakobon, subite haltis, tutkorpe kuntiriĝis kaj verŝajne pro timo komencis fari per la manoj iuj signojn, kvazaŭ dezirante montri perfingre, kioma horo nun estas.

— Подойди, ничего, — сказал ласково Яков и поманил его к себе. — Подойди!
— Ĉio enordas, proksimiĝu, — milde diris Jakobo kun invita gesto. — Proksimiĝu!

Глядя недоверчиво и со страхом, Ротшильд стал подходить и остановился от него на сажень.
Rigardante malfide kaj timeme, Rotŝild ekpaŝis plu kaj haltis je klafta distanco de li.

— А вы, сделайте милость, не бейте меня! — сказал он, приседая.
— Sed vi faru favoraĵon, ne batu min! — diris la judo, iom fleksante la genuojn.

— Меня Мойсей Ильич опять послали.
— Moseo Iljiĉ denove sendis min al vi.

Не бойся, говорят, поди опять до Якова и скажи, говорят, что без их никак невозможно.
Ne timu, li diris, iru reen al Jakobo kaj diru, ke sen li neniel eblas muziki.

В среду швадьба… Да-а! Господин Шаповалов выдают дочку жа хорошего целовека...
Merkrede estas nupto... Ho, jes! Sinjoro Ŝapovalov edzinigas siian filinon kun bona homo...

И швадьба будет богатая, у-у! — добавил жид и прищурил один глаз.
Kaj la nupto estos tre riĉa, ho jes! — aldonis la judo, duonferminte sian okulon.

— Не могу… — проговорил Яков, тяжело дыша. — Захворал, брат.
— Mi ne povas... — diris Jakobo, malfacile spirante. — Ekmalsanis mi, fratulo.

И опять заиграл, и слезы брызнули из глаз на скрипку.
Li daŭrigis sian muzikon, kaj larmoj ŝprucis el siaj okuloj sur la violonon.

Ротшильд внимательно слушал, ставши к нему боком и скрестив на груди руки.
Rotŝild atente aŭskultis, turninte sian flankon al Jakobo kaj kruciginte la brakojn surbruste.

Испуганное, недоумевающее выражение на его лице мало-помалу сменилось скорбным и страдальческим,
Timigita kaj perpleksa esprimo sur lia vizaĝo iom post iom ŝanĝiĝis je la funebra kaj sufera,

он закатил глаза, как бы испытывая мучительный восторг, и проговорил: «Ваххх!..»
li suprenrulis la okulojn, kvazaŭ sentante turmentan ekstazon, kaj eligis: "Vahhh!.."

И слезы медленно потекли у него по щекам и закапали на зеленый сюртук.
Kaj larmoj malrapide ekfluis laŭ liaj vangoj kaj ekgutis sur la verdan surtuton.

И потом весь день Яков лежал и тосковал.
Kaj poste Jakobo tuttage kuŝis kaj angoris.

Когда вечером батюшка, исповедуя, спросил его, не помнит ли он за собою какого-нибудь особенного греха, то он, напрягая слабеющую память, вспомнил опять несчастное лицо Марфы и отчаянный крик жида, которого укусила собака, и сказал едва слышно:
Kiam vespere dum konfespreno la pastro demandis, ĉu li havas iun gravan pekon suranime, Jakobo, streĉante sian malvigliĝantan menson, denove rememoris mizeran vizaĝon de Marfa kaj la desperan krion de la judo, kiam tiun mordis hundo, kaj li diris apenaŭ aŭdeble:

— Скрипку отдайте Ротшильду.
— Fordonu mian violonon al Rotŝild.

— Хорошо, — ответил батюшка.
— Jes, mi faros tion, — respondis la pastro.

И теперь в городе все спрашивают: откуда у Ротшильда такая хорошая скрипка?
Kaj nun en la urbo ĉiuj interesiĝas: kielmaniere Rotŝild ekhavis tiel bonan violonon?

Купил он ее или украл, или, быть может, она попала к нему в заклад?
Ĉu li aĉetis aŭ ŝtelis ĝin, aŭ ĝi trafis liamanen kiel garantiaĵo?

Он давно уже оставил флейту и играет теперь только на скрипке.
Li antaŭlonge formetis sian fluton kaj nun ludas nur la violonon.

Из-под смычка у него льются такие же жалобные звуки, как в прежнее время из флейты,
El sub lia arĉo fluas la samaj lamentaj sonoj, kiel antaŭe el lia fluto,

но когда он старается повторить то, что играл Яков, сидя на пороге, то у него выходит нечто такое унылое и скорбное, что слушатели плачут,
sed kiam li penas ripeti tion, kion ludis Jakobo, sidante sursojle, li rezultigas ion tiel melankolian kaj funebran, ke liaj aŭskultantoj ploras,

и сам он под конец закатывает глаза и говорит: «Ваххх!..»
kaj li mem fine de sia ludo suprenrulas la okulojn kaj diras: "Vahhh!.."

И эта новая песня так понравилась в городе, что Ротшильда приглашают к себе наперерыв купцы и чиновники и заставляют играть ее по десяти раз.
Kaj la urbanoj tiel ekŝatis tiun novan kanton, ke negocistoj kaj oficistoj senĉese invitas Rotŝild'on siahejmen kaj igas lin plenumi ĝin ĝis dek fojoj sinsekve.

Tradukis Igor Sokolov


Вернуться к началу
 Профиль  
Ответить с цитатой  

Показать сообщения за:  Поле сортировки  
Начать новую тему Ответить на тему  [ 1 сообщение ] 

Часовой пояс: UTC + 3 часа


Похожие темы форума | Similaj temoj en la forumo
 Темы   Автор   Ответы   Просмотры   Последнее сообщение 
В этой теме нет новых непрочитанных сообщений. А. Чехов: Мальчики

Игорь Соколов

11

2472

Ср июн 20, 2018 18:41 pm

Игорь Соколов Перейти к последнему сообщению

В этой теме нет новых непрочитанных сообщений. А. Чехов: Дочь Альбиона

Игорь Соколов

0

746

Сб май 12, 2018 14:48 pm

Игорь Соколов Перейти к последнему сообщению

В этой теме нет новых непрочитанных сообщений. А. Чехов: Унтер Пришибеев

Игорь Соколов

16

1453

Вт апр 24, 2018 16:26 pm

juve61 Перейти к последнему сообщению

 


Кто сейчас на конференции

Сейчас этот форум просматривают: нет зарегистрированных пользователей и гости: 1


Вы не можете начинать темы
Вы не можете отвечать на сообщения
Вы не можете редактировать свои сообщения
Вы не можете удалять свои сообщения
Вы не можете добавлять вложения

Найти:
Перейти:  
News News Plan de site Plan de site SitemapIndex SitemapIndex Flux RSS Flux RSS Liste des flux Liste des flux
Создано на основе phpBB® Forum Software © phpBB Group